vrijdag 14 oktober 2011


Vrijdag 14 oktober
Ontwaken bij Anemokampi
KM 51130

Terwijl we binnen zitten te ontbijten verschijnt de eerste visser al. Hoe groot het strand ook is, zijn auto zet hij zo ongeveer tussen onze camper en de waterlijn in. Zijn visstoeltje past er gelukkig net tussen. Waarschijnlijk staan wij op de beste visplek van de baai.

Als we buiten komen en vriendelijk ‘hello’ hebben gewisseld met de man zien we ...
vóór onze camper nog een auto met lege boottrailer staan. We hebben dus goed vast geslapen dat we niet gehoord hebben dat iemand zijn boot het water heeft ingereden.

Met al die activiteit krijgen wij ook bewegingsdrang. Laten we maar eens fietsen. Voor de tweede keer deze week staat mijn voorband lek. Ik heb de binnenband er al een keer uit gehad maar niks kunnen vinden. Waarschijnlijk is een vuil ventiel de oorzaak. Het vullen van de band tot 3 bar met een minipompje zorgt voor een aardige warming up bij een buitentemperatuur van 25 graden. De eerste zweetdruppels vallen dus al snel.

We fietsen de weg achter ons strandje verder het binnenland in. Dat betekent hier aan de kust bijna altijd automatisch omhoog. Na een minuut of tien komen we bij een inmiddels gesloten studiocomplex uit. Als Monique daar op een stoere manier een drempeltje probeert te nemen gaat dat niet helemaal goed en komt ze ten val. Een licht verrekte enkel, wat kneuzinkjes aan een bovenbeen en wat gravel in haar knievlees zijn het resultaat. Wat zoenen op de aangedane lichaamsdelen doen echter goed, en we kunnen weer verder.
De weg is inmiddels een onverhard pad geworden en het gaat flink steil omhoog. Ik merk dat ik door een paar blessures van het laatste half jaar goed heb ingeleverd en moet nu in Monique mijn meerdere erkennen. Eenmaal boven hebben we een mooi uitzicht over de golf van Korinthië. Als we zo om ons heen staan te kijken zien we opeens een hele grote witte kerk ergens op een heuvel nog een stuk boven ons. Gewoon in the middle of nowhere. Dan die berg ook nog maar op. Na ongeveer 10 minuten bereiken we de enorme witte kerk in aanbouw. Er zijn wat bouwvakkers bezig, vooral met de afbouw en details zo te zien. We vragen ons wel af wie hier nu straks naar de kerk gaan want behalve enkele studio’s verderop is er in de verste omtrek geen huis te bekennen.
We lessen onze dorst met een red bulletje en gaan berg af weer terug richting camper. Dat vergt een redelijke concentratie met dit hellengspercentage en de slechte onverharde weg. Monique heeft behalve het gravel ook de schrik nog in haar benen dus is extra voorzichtig.
We hadden gehoopt binnendoor te kunnen fietsen naar de camperplek aan de volgende baai maar vinden nergens een sluiproute. Via de hele drukke weg bovenlangs vinden we niet zo’n goed plan dus besluiten we maar om straks met camper en al te verkassen.
Bij de camper aangekomen blijkt de visser (die voor onze neus) al drie vissen te hebben gevangen en als we staan te kijken haalt hij warempel de vierde uit het water, trots naar ons kijkend als een jongetje dat voor het eerst zelfstandig kan fietsen.

De andere visser (die met auto en boottrailer) is ondertussen aan komen varen en haalt zijn boot uit het water. Als we even later geluiden horen alsof iemand in zijn handen staat te klappen zien we dat hij ontzettend boos is op zijn vangst. Wat de inktvissen hem hebben misdaan weten we niet maar hij pakt elke inktvis en gooit deze tientallen keren op de rotsen.
Nee, wij schrijven voortaan wel met een potlood.

We eten een paar bananen met Griekse yoghurt en gaan verhuizen. Iets verderop schijnt een mooie baai te zijn bij Vivaldis. We vertrekken rond 12:30 en slechts een kwarteitje later komen we via een hele steile haarspeldweg in de baai uit. We hebben tijdens het afdalen al gezien dat er een aantal caravans van Griekse langkampeerders staat.
Echter de mooiste plek van het hele strand (echt waar) is vrij. We staan op een soort verhoging aan het strand aan twee kanten afgeschermd door struiken.
Helemaal niks meer aan doen. Het is prachtig weer en ongeveer dertig graden dus wij doen vandaag niks meer. Ja, beetje zwemmen dan en lezen.
We proberen bij aankomst op een locatie altijd even of we een wifi internetsignaal kunnen oppakken. Hier in deze baai vestigen we zelfs een (eigen) record. Onze Alfa met 10 dbi antenne pakt een signaal van bijna 25 km afstand op, vanuit het dorpje Valimitika aan overkant van de Golf van Korinthië. Helaas is het signaal versleuteld, dus werkelijk internetten zit er niet in.

Aan het einde van de middag trekt de lucht toch dicht. Boven de Peleponnessos hangt een grauwe lucht en horen we het onweren. Dat onweer blijft daar gelukkig hangen maar in de nacht worden wij wel getroffen door hevige regenbuien.

Overnachting strand Vivaldis
KM 51135
N 38 °20'53"  E22° 21'32"

mm2greece2011 weergeven op een grotere kaart

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen