zaterdag 17 september 2011

Eindelijk vertrekken. Da's appeltaart waard!

Zaterdag 17 september

De dag begint vandaag al om nul zes uur. Ik (Michel) moet er al zo vroeg uit omdat ik nog een werkdag te gaan heb op de huisartsenpost, en Monique gaat er gelijk mee uit omdat ze a) mijn ontbijt en lunchpakket gaat verzorgen en b) de boodschappen en haar kleding nog in de camper moet pakken.
Nou is ’a)’ bij ons gewoon. We staan altijd met elkaar op om wederzijds ontbijt te verzorgen. Ja ja, na 17 jaar nog steeds!

Voor de rest is de camper vertrek-klaar. Gewassen, gepoetst, watertank gevuld, banden op spanning, nieuwe ruitenwissers, alle vloeistoffen gecontroleerd enz enz.

Ik heb een redelijk rustige werkdag en collega Wim is al drie kwartier voor het einde van mijn dienst op de post aanwezig om me af te lossen. ‘Dat kost je wel een fles ouzo’ hint Wim me nog toe. Nou heb ik al eerder mensen in het kader van deze blog gezegd dat als ze in ons verhaal willen voorkomen dat ze dat een ouzo kost, dus bij deze staan we dan quitte Wim…

De extra tijd komt goed van pas. Er vallen nog wat dingetjes te doen thuis, maar we kunnen onze belofte om tegen zessen bij Tonnie en Thea (ouders Monique) te zijn precies nakomen. Gelukkig wonen ze 100 meter verderop… Tien minuten later zijn Truus en Ria (moeder en zus van Michel) er ook, en nog effe later Paula en Mayra (zus en nichtje van Monique) ook. Maar goed dat de rest van de familie op vakantie is of ver weg woont anders werd deze voorstelling wel heel erg lang.

Tonnie en Thea hebben heerlijke soep en broodjes verzorgd. Thea had denk ik weinig tijd om veel kleine balletjes te draaien voor de soep want met acht ballen(tjes) in mijn kom bleef er nog weinig ruimte over voor de échte natte soep. Mijn schoonmoeder heeft het denk ik goed met me voor want ik hoor Monique klagen over geen balletjes in háár soep. Ik zeg maar niks...

Na de broodjes komt er nog een toetje in de vorm van een appeltaart met slagroom.
Nou, op die brandstof moeten we toch zo’n 300 kilometers kunnen rijden dacht ik zo.

Na kussen, knuffels en tranen vertrekken we iets na half acht.
Drie uren en uiteindelijk een kleine 200 kilometer verder besluiten we op een camperplek in Rheinbach te overnachten. Er staan nog vijf campers in dit Freizeitpark met groot zwemparadijs.

Kmstand: 47.995 
Rheinbach (DE)
N 50 37 12, E 6 55 60


mm2greece2011 weergeven op een grotere kaart

dinsdag 13 september 2011

Griekenland failliet?

Om nóg beter in vakantiestemming te komen opende het RTL4-journaal vanochtend met de geruchten dat Griekenland nu toch wel héél erg dicht bij een faillissement zit. De kranten staan er ook (weer) vol van, o.a. De Volkskrant.

De tientallen keren dat we Griekenland bezochten hebben dus geen zin gehad.

Is dit de laatste reis dat we met euro's gaan betalen in Griekenland, en leggen we volgend jaar weer Drachmen op de toonbank? Wie zal het zeggen. Met een vreemde munt betalen geeft altijd wel weer een extra stukje vakantiegevoel...
Nou ja, we zien wel of er nog euro's uit de pinautomaten komen volgende week. En we horen het de komende maand wel uit de eerste hand en mond hoe de Grieken er zelf over denken. We hebben in ieder geval veel zin in om te vertrekken.

Maar eerst nog een paar daagjes werken. Vandaag pakken we de meeste spulletjes in de camper. Als er tijd is krijgt hij nog een goeie douchebeurt, zodat we fris op weg kunnen a.s. zaterdag. Ik (Michel) mag/moet zaterdag nog werken op de huisartsenpost. Dan hebben we rond 18:00 uur bij Tonnie en Thea ons jaarlijkse uitzwaai-ontbijt wat nu echter ivm het tijdstip een soort uitzwaai-diner wordt. Omdat we altijd een week of vijf weg gaan geven we op die manier altijd wat extra aandacht aan het afscheidsmoment met de moeders Truus en Thea en vader Tonnie en zus/schoonzus Ria.
Rond 19:00 uur willen we vertrekken voor de eerste 300 kilometer. We zullen ergens in Duitsland overnachten.
Tot zover even....